Erika
Krainka pochodząca z Niemiec, która w ciągu kilku ostatnich lat doskonale sprawdziła się w polskich pasiekach uzyskując wysokie oceny od pszczelarzy. Została dopracowana zarówno pod względem wczesnowiosennego rozwoju pozwalającego na efektywne zbiory miodu z rzepaku, przez pożytki nektarowe po późną spadź. Doskonale znosi długie zimy północno-wschodniej części kraju. Swoimi cechami nieco przypomina czeskiego Vigora. Ma ogromny dynamizm rozwoju i podobne do Vigora higieniczne zachowanie w pszczelim gnieździe. Jednak jest od niego bardziej łagodna i pozwala pracować bez kapelusza. W miodności nie ustępuje Vigorowi, a może nawet go przewyższa. Wcześnie rano idzie do pracy i późno ją kończy. Doskonale dopracowano jej zachowanie w ulu, gdzie wyraźnie oddziela gniazdo od miodni, pierzgę przeważnie gromadzi obok plastrów z czerwiem na skrajnych plastrach gniazda. Podczas zimowli bardzo oszczędnie gospodaruje zapasami, by na przedwiośniu nastąpił dynamiczny rozwój, przez co wiosną rodziny są już bardzo silne i zdolne do wysokich zbiorów wczesnowiosennych pożytków. Jest typową krainką dostosowaną do zróżnicowanych pożytków. Rodzina z “Eriką” czasem buntuje się na kratę odgrodową i nie chce nad nią przechodzić uważając, że sama lepiej wie jak ograniczyć matkę w czerwieniu, aby nie załamać siły rodziny. Przy pojawieniu się obfitszego pożytku pszczoły same ograniczają matki w czerwieniu. Równie dobrze wykorzystuje pożytki nektarowe jak i spadziowe. Rodziny są silne do bardzo silnych. Gniazdo utrzymuje czysto, nie kituje nadmiernie i mimo znacznej łagodności skutecznie broni się przed rabunkiem. Nadaje się zarówno dla pasiek amatorskich jak i zawodowych. W zbyt małych ulach może wchodzić w nastrój rojowy, z którego bardzo łatwo wyprowadza się poprzez powiększenie ula oraz zerwanie mateczników. Można ją polecić do wszystkich rodzajów pasiek.
Niemka
Materiał hodowlany pochodzi z Instytutu w Celle. Pszczoły cechuje duże wyrównanie morfologiczne oraz bardzo wysoka miodność. W wyniku pracy hodowlanej poprawiono w tej linii plenność. Pszczoły są duże, jasno ubarwione, bardzo łagodne. Bardzo dobrze zimują i odznaczają się doskonałą dynamiką rozwoju. Mają tendencję do ograniczania matek w czerwieniu, jak większość linii niemieckich, co powoduje, że są wyjątkowo miodne nawet przy słabszych pożytkach. Bardzo duża dynamika rozwoju powoduje, że na pożytek rzepakowy uzyskują dużą siłę. Pszczoły tej linii charakteryzują się instynktem higienicznym co przejawia się usuwaniem z ula czerwia porażonego chorobami lub martwego.
HINDERHOFER
Pszczoły tej linii odznaczają się bardzo wysoką produkcją miodu. Miód sklepią na sucho. Są łagodne i umożliwiają przeglądy w różnych warunkach pogodowych, niezależnie od pory dnia. Dobrze zimują. Odznaczają się wczesnym rozwojem, umożliwiającym wykorzystanie wczesnych pożytków, a także umiarkowaną rojliwością. Nastrój rojowy w rodzinach jest łatwy do zlikwidowania poprzez pojawienie się pożytku i poszerzenie gniazda. Umiarkowanie kitują gniazdo.
Niemka AGT
Materiał hodowlany pochodzi z Niemiec, gdzie jest selekcjonowany pod kątem odporności na warrozę i chorób z nią związanych. Pszczoły te tworzą rodziny duże i średnie, utrzymując odpowiednią siłę przez cały sezon. Rodziny osiągają odpowiednią siłę już na pierwsze pożytki towarowe z rzepaku i sadów. Bardzo rzadko wchodzą w nastrój rojowy, który łatwo jest zlikwidować. Pszczoły są wyjątkowo miodne, przy obfitych pożytkach ograniczają matki w czerwieniu, nadają się również na pożytki spadziowe. Przy słabszych pożytkach oszczędnie gospodarują zapasami, które gromadzą w gnieździe. Pszczoły dobrze trzymają się plastrów, miód sklepią na sucho, polecane dla pszczelarzy początkujących jak i dla dużych pasiek. W sezonie pszczoły zbierają dużo pyłku, który gromadzą przy czerwiu. Rodziny dobrze zimują, po pierwszym oblocie następuje szybki rozwój wiosenny.
ALPEJKA
Materiał pochodzi z pasieki Pana Krzysztofa Loca. Pszczoła kraińska linii Alpejka wywodzi się z Alp austriackich. Ze względu na swoje właściwości została zaadaptowana na naszych terenach. Jest doskonała w pozyskiwaniu praktycznie każdego rodzaju pożytków – wczesnych, średnich i późnych, zarówno nektaru, jak i spadzi.
Pszczoły kraińskie linii Alpejka doskonale radzą sobie podczas zimowli. Nie potrzebują zbyt dużych ilości pokarmu, a wczesnowiosenny osyp jest znikomy. Na wiosnę pszczoły bardzo szybko uzyskują dobrą siłę rodziny i zaczynają loty na pożytki. Mają dobrą dynamikę rozwoju, tworzą zawsze silne rodziny, a nawet bardzo silne. Wiosną pszczele gniazdo jest bardzo mocno oddzielone od miodni. W trakcie rozwoju królowa obchodzi cały ul i składa jaja w tych komórkach, które aktualnie pozostają wolne. Czerwienie matek należy ograniczać przy dużych pożytkach późnych i intensywnych.
Pszczoły bardzo rzadko wchodzą w nastrój rojowy, a jeśli już się pojawi, można bez problemu zapobiec już we wczesnym stadium. Nie ma więc problemu z ucieczką rodziny z gniazda – zdarza się to niezwykle rzadko. Pszczoły latają na pożytki nawet w niskich temperaturach, przy niesprzyjającej pogodzie, jednak wtedy niezbyt dobrze znoszą przeglądy, które najlepiej wykonywać przy słonecznej i bezwietrznej pogodzie. Omawiana linia pszczół jest bardzo łagodna, dobrze trzyma się plastrów, ale też jest dość ruchliwa. Pszczoły są bardzo pracowite i bardzo wydajne w produkcji miodu.